อัพเดทชีวิตค่ะ

posted on 25 Nov 2012 13:31 by silentafternoon in my-diary
ดองบล็อคไว้นานนมาก ระหว่างที่ดองไปนี้ก็มีอะไรเกิดขึ่นมากมาย
ไม่รู้จะเริ่มจากอะไร
 
 
เรื่องที่แย่ที่สุดในสัปดาห์ที่ผ่านมาของเราคือ
เจ้าดิว น้องหมาที่อยู่กับบ้านเรามาแปดปี ได้จากไปแล้ว
จากไปอย่างอนาถตมาก คือ พี่ชายเราถอยรถเข้ามาแล้ว
ไม่เห็นทับมันตาย คือ แบบ ถ้าแก่ตายป่วยตายเรายัง
พอทำใจนะ แต่ ตายแบบอุบัติเหตุนี่ เรารับไม่ได้จริงๆ
แต่พี่ชายเราก็รู้สึกผิดมากก เราก็ไม่อยากโทษเพราะ
มันเป็นอุบัติเหตุ พี่ชายเรา รีบไปรับหมอมา แต่ก็ไม่
ทันเจ้าดิวตายไปแล้ว จากนั้นพี่ชายเราก็ไล่หาวัด
ที่รับจัดงานศพให้ หมา พี่เราร้องไห้เยอะมาก เราว่า
เค้าก็รู้สึกผิดมากๆ
 
 
 
 
เราเป็นห่วงพ่อเรานะ เพราะพ่อเรารักเจ้าดิวมากก
รักมากกว่าลูกน้อยกว่าหลาน --*-- แต่เราทำงาน
หนักมากไม่มีเวลาโทรไปหาพ่อเราเลย เราเลิกงาน
พ่อเราก็นอนแล้ว กว่าจะได้โทรไป ก็หลังจาก
เจ้าดิวเสียไปหลายวัน พ่อเราเสียเศร้าไปมาก
พูดแค่ว่า ก็ถึงอายุไขของมันแล้ว(โนววว หมาใหญ่
มันอยู่ได้16ปีนะป๋าาาาาาา) แต่คำแรกที่ปะป๋าทักทาย
เราคือ ป๋าโอนเงินให้แกแล้วเข้าบันชีไทยพานิช
โอ้วววววว ค่าอะไรคะะป๋า ปะป๋าบอกว่า
ไม่มีอะไรแค่โอนให้เฉยๆ คาดว่าปะป๋าคง
ช็อคกับการจากไปของเจ้าดิวมาก เลยโอนเงินมาให้
ลูกสาวใช้ ลูกสาวไปต่อไม่เป็นเลย จะปลอบใจ หรือจะ
พูดอะไรดี ---*--- ลูกสาวจึงพูดออกไปด้วยน้ำเสีย
เศร้าว่า ฝากโอนเข้าบันชีธนาคารกรุงเทพด้วย เพราะ
บันชีไทยพานิชน้องต่ายไม่ค่อยได้ใช้................................
(ลูกกตัญญูจริงๆอิฉัน)
 
 
กลับเข้าโหมดจริงจังนิด คือเราคิดนะกว่า ทุกปีๆที่เรา
กลับไทยไป คนที่อยู่ให้เราเจอหายไปเรื่อยๆ
สองปีก่อน ย่าเราเสีย ปีนี้ อาเราเสีย มาเดือนนี้ หมาเรา
เสีย แล้วปี ถัดๆไปที่เรากลับไป จะเหลือใครบ้านที่
เราจะได้เจอบาง ความตายมันใกล้เข้ามาเรื่อยๆ
เรารู้สึกเสียใจนะ ที่ เราไปงานศพ ย่าก็ไม่ได้
ในงานศพ ญาติๆก็ถามหาเรา แต่ตอนนั้นเราเรียนอยู่
เราว่าคนที่ทำงานต่างแดน น่าจะเข้าใจเราจุดนี้
 
 
แต่คือในเมื่อเราเองตัดสินใจจะเดินหน้ากับความฝัน
ของเรา เราเองก็ต้องเข้มแข็งให้มากๆ บางทีเราก็
คิดนะว่ามันคุ้มกันไหม สิ่งที่ได้มากับสิ่งที่เสียไป
เราอาจจะไม่ได 
 
 
แต่เราคิดว่าถึงเราจะอยู่ไกลแต่เราก็น่าจะทำ
อะไรให้พ่อแม่เราได้บ้าง อย่างน้อยเราก็ไม่ทำ
ให้เค้าเป็นห่วง เราก็ต้องใช้ชีวิตเราให้ดีที่สุดเค้า
จะได้ไม่กังวลเกี่ยวกับเรา
 
เอนทรี่นี้อาจจะดู มึนๆต้องขออภัย เราเอง
ก็เริ่มมึนกับตัวเองเหมือนกัน

Comment

Comment:

Tweet

頑張って

#3 By GraveDigger on 2012-12-31 18:16

Nijjy ขอบคุณมากค่ะ ตอนนี้เรื่องน้องหมาเราทำใจได้แล้ว แต่พอนึกถึงมันก็จะเศร้าอีก T T เป็นห่วงแต่ปะป๋า เรากลัวปะป๋าจะเหงามากกว่าเพราะเค้ารักของเค้ามาก เลี้ยงมาแต่เด็ก เสียใจเรื่องคุณตาด้วยนะคะ การที่เราไม่สามารถไปลาคนที่เรารักเป็นครั้งสุดท้ายได้มันเศร้าจริงๆค่ะ

#2 By afternoon_silent on 2012-11-26 08:10

เสียใจเรื่องน้องหมาด้วยนะคะ
เข้าใจเรื่องอยู่เมืองนอกเลยค่ะ
ปีที่แล้วคุณตาก็เสียไป แล้วเพิ่งมาเรียนต่อได้ 3 เดือน
เลยยังกลับไปไม่ได้ งานศพก็ไม่ได้ไป
เศร้ามากจริงๆค่ะ

#1 By Nijjy on 2012-11-25 18:07